Η επιτελική σύνοψη για τον προορισμό «Μύκονος», που εντάσσεται στη μελέτη «Σχέδια Δράσης για την ενίσχυση της ανταγωνιστικότητας και της διαρθρωτικής προσαρμογής του τουριστικού τομέα» του Ινστιτούτου Συνδέσμου Ελληνικών Τουριστικών Επιχειρήσεων, περιγράφει την κρουαζιέρα ως ένα από τα πλέον εδραιωμένα τουριστικά προϊόντα του νησιού. Την ίδια στιγμή, όμως, το κείμενο αναγνωρίζει ότι οι αυξημένες ροές επισκεπτών σε περιόδους αιχμής ασκούν έντονη πίεση στις μεταφορές, στις υποδομές κοινής ωφέλειας και στην καθημερινότητα του νησιού.
Για αυτό και η μελέτη βάζει ρητά στο τραπέζι μια συγκεκριμένη κατεύθυνση. Προτείνει, σε συνεννόηση με τις εταιρείες κρουαζιέρας και σε διαβούλευση με τοπικούς φορείς, την καθιέρωση ανώτατου ορίου επιβατών κρουαζιέρας και προκαθορισμένων θέσεων ελλιμενισμού σε ημερήσια βάση. Ο στόχος, όπως περιγράφεται, είναι η αποσυμφόρηση του νησιού από τις υψηλές ροές επιβατών που παρατηρούνται στις περιόδους αιχμής, η καλύτερη εξυπηρέτηση των επισκεπτών, η μείωση του φόρτου στα τοπικά δίκτυα μεταφορών και κοινής ωφέλειας, αλλά και η μείωση της επιβάρυνσης για την τοπική κοινωνία.
Η ίδια επιτελική σύνοψη δεν αντιμετωπίζει την κρουαζιέρα ως πρόβλημα προς απόρριψη. Την αντιμετωπίζει ως προϊόν που χρειάζεται διαχείριση και αναβάθμιση. Στις στρατηγικές δράσεις περιλαμβάνονται η υλοποίηση νέου επιβατικού σταθμού κρουαζιέρας, η βελτίωση των παρεχόμενων υπηρεσιών στους επισκέπτες, ο καλύτερος προγραμματισμός αφίξεων και η δημιουργία πρότυπου οδηγού για τη διαχείριση και εξυπηρέτηση πλοίων και επιβατών.
Η ουσία βρίσκεται αλλού. Η μελέτη του Ινστιτούτου Συνδέσμου Ελληνικών Τουριστικών Επιχειρήσεων ανοίγει μια συζήτηση για το πόση κρουαζιέρα αντέχει η Μύκονος χωρίς να φθείρεται η εμπειρία του επισκέπτη και χωρίς να επιβαρύνεται υπερβολικά η ζωή των κατοίκων. Αυτό είναι το πραγματικό πολιτικό και αναπτυξιακό ερώτημα που βγαίνει από το κείμενο.