Τον χειμώνα η Μύκονος αλλάζει ρυθμό.
Δεν έχει τουρισμό, δεν έχει φασαρία, δεν έχει εικόνες για βιτρίνες.
Έχει όμως τους ανθρώπους της.
Είναι οι Μυκονιάτες που μένουν στο νησί όλο τον χρόνο.
Αυτοί που τώρα ετοιμάζονται για τη σεζόν που έρχεται.
Άλλοι με δουλειές, άλλοι με σχέδια, άλλοι απλώς βάζοντας σε τάξη την καθημερινότητα μετά το καλοκαίρι.
Το πρωί, οι δρόμοι είναι ήσυχοι.
Οι καφέδες πίνoνται χωρίς βιασύνη και χωρίς κινητό στο χέρι.
Οι κουβέντες δεν είναι για εντυπώσεις, αλλά για το τι ανοίγει, τι αλλάζει και τι πρέπει να προλάβουν μέχρι την άνοιξη.
Στη Χώρα και στο λιμάνι, η κίνηση είναι διαφορετική.
Όχι για φωτογραφίες και stories, αλλά για δουλειά.
Γνωστά πρόσωπα, λίγοι άνθρωποι, καθημερινές εικόνες.
Τα βράδια, το νησί χαμηλώνει ακόμα περισσότερο.
Λιγότερα φώτα, λιγότερος κόσμος, πιο απλές στιγμές.
Τραπέζια με ανθρώπους που γνωρίζονται, μιλάνε μεταξύ τους και σχεδιάζουν τη χρονιά που έρχεται.
Αυτή η Μύκονος δεν ανεβαίνει συχνά στα social.
Δεν έχει φίλτρα και δεν είναι εντυπωσιακή.
Είναι όμως η Μύκονος του χειμώνα.
Μακριά από τα φώτα.
Με τους ανθρώπους της.
