Το θέμα δεν είναι καινούριο και δεν χωρά παρερμηνείες. Υπήρχε επίσημη βεβαίωση και άδεια για τη λειτουργία εστιατορίου McDonald’s στη Χώρα Μυκόνου, υπογεγραμμένη από τον ίδιο τον Δήμαρχο Μυκόνου, Χρήστο Βερώνη. Η άδεια αυτή ήταν σαφής: αφορούσε επιχείρηση μαζικής εστίασης (εστιατόριο), σύμφωνα με την ισχύουσα νομοθεσία.
Λίγο αργότερα, όμως, εμφανίζεται μεταγενέστερο υπηρεσιακό έγγραφο της Τεχνικής Υπηρεσίας του Δήμου, υπογεγραμμένο από τον Μιχάλη Τσιμπλάκη, με το οποίο επιχειρούν να ανατρέψουν στην πράξη τη διοικητική αυτή κρίση. Όχι επειδή άλλαξε κάτι στον χώρο ή στη λειτουργία, αλλά επειδή αλλάζει εκ των υστέρων ο χαρακτηρισμός της ίδιας δραστηριότητας.
Εδώ βρίσκεται και η ουσία του προβλήματος. Στη σημερινή νομοθεσία δεν υπάρχει κατηγορία “fast food”. Υπάρχουν εστιατόρια και επιχειρήσεις μαζικής εστίασης. Η McDonald’s αδειοδοτήθηκε ακριβώς με αυτόν τον χαρακτηρισμό. Το να επανέρχεται εκ των υστέρων ένας όρος παρωχημένος, για να αμφισβητηθεί μια ήδη υπογεγραμμένη άδεια, δημιουργεί ένα επικίνδυνο προηγούμενο.
Το ζήτημα, όμως, δεν αφορά τα εστιατόρια της McDonald’s αλλά πολλές επιχειρήσεις στη Χώρα που έχουν άδεια γρήγορης εστίασης οι οποίες μπορεί να τεθούν υπό αμφισβήτηση. Αν μια υπογραφή Δημάρχου δεν αρκεί για να διασφαλίσει τη νομιμότητα μιας άδειας, τότε κανείς δεν είναι ασφαλής.
Και εδώ το ερώτημα είναι απολύτως συγκεκριμένο, νομικό και πολιτικό:
Τι ισχύει τελικά στον Δήμο Μυκόνου;
Η υπογεγραμμένη βεβαίωση του Δημάρχου ή τα μεταγενέστερα υπηρεσιακά έγγραφα; Γιατί από αυτή την απάντηση κρίνεται όχι μόνο η αξιοπιστία της Δημοτικής Αρχής, αλλά και η εικόνα της Μυκόνου ως τόπου όπου οι κανόνες είναι σταθεροί και δεν αλλάζουν με το «έτσι θέλω», αψηφώντας τις συνέπειες και τις αξιώσεις όσων επιχειρήσεων αδικηθούν.
